Na het knappe gelijkspel van 0-0 thuis tegen koploper ONT begon het elftal van Marco. v.d. Veen vol vertrouwen aan het duel tegen Lions’66.
Op eigen veld was begin november ietwat ongelukkig in de laatste minuut verloren en dus lagen er deze middag kansen op punten. Punten die nog steeds hard nodig zijn om niet bij de onderste drie te eindigen. Voor alle duidelijkheid is het goed te vermelden dat alleen nummer laatst degradeert en de nummers twaalf en dertien nacompetitie moeten spelen. Rottevalle staat nu elfde en heeft een marge van vier punten. Veilig is Rottevalle dus nog niet en een zege in Leeuwarden was welkom. Lions’66 doet echter goed mee in de vierde klasse C, al volgt het op gepaste afstand van de twee rivalen ONT en Zwaagwesteinde.
Na de aftrap ontspon zich een duel waarin het verschil op de ranglijst nauwelijks waarneembaar was. De thuisclub had een licht optisch veldoverwicht, maar tot grootse daden leidde het niet. De aanvallen liepen door onzorgvuldigheid spaak en doelgevaar kwam er niet. Ook Rottevalle kwam spaar- en moeizaam tot geslaagde acties. Zo grossierden beide elftallen in foute passes en kon er van oogstrelend voetbal dan ook niet gesproken worden. Eerder van wat trainer Bert Jacobs zo treffend omschreef als hotseknotsebegoniavoetbal (n.b. deze term komt uit het clublied van Vitesse) Als excuus kan aangevoerd worden het droge hobbelige veld en de straffe oostenwind dwars over het veld. Rottevalle had weliswaar iets meer moeite om tegendoelpunten te voorkomen, zeker nadat het een paar hoekschoppen moest toestaan. toch kreeg het de beste mogelijkheid. Steffen Schra werd in de 38ste minuut op rechts aangespeeld en kon vrij uithalen. Een lobje had volstaan, maar het schot ontbeerde kracht en precisie. Ook Calvin Dirksen creëerde op links een mogelijkheid, maar zijn poging belandde in het zijnet. Zo werd er voor de derde opeenvolgende keer voor Rottevalle met een brilstand gerust.
Na de thee had Rottevalle een paar verse krachten ingebracht om wat meer lijn in het spel te brengen. Zo maakte Dirk de Vries zijn opwachting op het middenveld en hoewel er enige verbetering bij de gasten zichtbaar was veranderde het spelbeeld nauwelijks. Door de harde wind speelde het spel zich teveel aan een kant van het veld af. Tot doelpogingen kwam het in eerste instantie van “weerskanten” niet en dus hadden beide doelmannen weinig te duchten. Lions’66 lukte het slechts tweemaal het doel van Marco de Boer te belagen Het liep nog goed af, het eerste schot ketste via de binnenkant van de paal het veld weer in en een tweede voorzet werd naast het doel gekopt. Rottevalle was zo leek het opnieuw op weg een punt mee naar Rottevalle te nemen, maar in de slotminuten liep het anders. Rottevalle had zelfs de drie punten op de schoen toen Roel v.d. Velde goed aangespeeld werd en alleen nog de doelman moest verschalken. De sluitpost van Lions’66 bleef echter de situatie meester.
En net als in Driesum ging het voor Rottevalle nog mis. Op het middenveld leed Rottevalle balverlies en de aanval uit het boekje die volgde deed Rottevalle de das om. Kevin Roersma schoot de bal onberispelijk in de verre hoek. Rottevalle was verslagen, al deed het met nog vijf minuten te gaan, manmoedig zijn best. De tijd was te kort om de achterstand ongedaan te maken.
Door de uitslagen op de andere velden blijft Rottevalle elfde met een verschil van vier punten boven de streep, nu met FC Birdaard als naaste belager dat de onderste plaats verlaten heeft door V & V ’68 met 6-1 klop te geven.
Volgende week speelt Rottevalle op eigen sportpark “It Hagehiem” tegen Dokkum. Aanvang 14.30.
Pieter Witteveen